Los Señores de Mancera

Pierwszy książę Alby, García Álvarez de Toledo, po śmierci w 1488 r. pozostawił pięć willi swojemu ósmemu synowi, Pedro Álvarez de Toledo y Enríquez. Wśród nich Mancera de Abajo. W ten sposób został Pierwszym Lordem Mancery i Pięciu Willi, inicjując lordostwo, które później stało się markizem i pozostaje nim do dziś. Pierwszy lord Mancery zlecił budowę pałacu, którego ruiny zachowały się do dziś, między 1498 a 1502. Mieszkało w nim łącznie siedem pokoleń, aż do połowy XVII wieku, kiedy przenieśli swoją rezydencję na dwór królewski w Madrycie . Luis de Toledo, IV Pan Mancera i Pięciu Willi, był najwybitniejszym członkiem w historii miasta, ponieważ dzięki niemu do Mancera de Abajo przybył zakon karmelitów. Kierowany silną religijnością, zaproponował San Juanowi de la Cruz i bratu Antonio Heredii przeniesienie swojej pierwszej bosej fundacji karmelitów do Mancery, przekazując im ziemię i płacąc za pracę. Przyczynił się również do różnych prac w kościele parafialnym.

Ale oprócz Luisa de Toledo, IV Lorda, inni członkowie rodziny byli wybitnymi postaciami jego czasów: jego drugi syn, Pedro de Toledo y Leyva, I markiz Mancera, był bardzo blisko króla Filipa IV, który przyznał mu Marquisate de Mancera w 1623 roku uczynił go swoim doradcą wojennym i dał mu ważne stanowisko wicekróla Peru. Jego syn, Antonio Sebastián Álvarez de Toledo y Salazar, II markiz, był również wicekrólem w Meksyku i został mianowany Grandem Hiszpanii przez Carlosa II w 1687 roku.

- Markizat Mancera. Wikipedia.
- Pedro Álvarez de Toledo y Leiva. Pierwszy Markiz Mancery. Wikipedia.
- Antonio de Toledo y Salazar. Drugi Markiz Mancery. Wikipedia.
- Książka: Memoria de los Virreyes del Perú, Marqués de Mancera y Conde de Salvatierra (Pamięć wicekrólów Peru, markiza Mancera i hrabiego Salvatierra).
- Artykuł. M. Diego Sánchez: Karmelita bosy z książęcej rodziny Alba.
Fray Luís de Jesús (Enrique de Toledo).
- Książka: Guarda, G. (1979): La sociedad en Chile Austral antes de la colonización alemana (Społeczeństwo w południowym Chile przed kolonizacją niemiecką).
1645-1845. Editorial Andrés Belló.