Karmelici w Mancerach

Mancera de Abajo ma przywilej udzielenia schronienia trzem kluczowym postaciom zakonu karmelitów i chrześcijaństwa:
Santa Teresa de Jesus, San Juan de la Cruz i Santa Maravillas de Jesus.

W przeniesieniu pierwszej męskiej fundacji z Duruelo, w 1570 r., udział IV Lord of Mancera i Cinco Villas, Luis de Toledo, który mieszkał w miejskim pałacu i często chodził modlić się i spowiadać do klasztoru Duruelo. Widząc złe warunki, w jakich tam żyli, przekonał San Juana i Fray Antonio do zainstalowania nowego klasztoru na ziemi, którą posiadali w Mancera; prace, za które sam zapłacił.

W Mancerze karmelici pozostali do 1600 r., w tym czasie św. Jan od Krzyża mieszkał w mieście przez około rok, a św. Teresa odwiedzała go kilkakrotnie w drodze do Salamanki. Po odejściu Karmelitów klasztor był zajmowany przez Zakon Minimów z San Francisco de Paula, aż do jego definitywnego opuszczenia w XIX wieku. W 1944 r. Santa Maravillas de Jesús odbudowała klasztor Karmelitanek, obecnie dla kobiet, na ruinach pierwotnego.